Παρασκευή 28 Αυγούστου 2020

Ο Αύγουστος της Δεσποίνας (Β΄ΜΕΡΟΣ)


 

Το πρωί της παραμονής της γιορτής της Παναγίας οι γυναίκες του νησιού πήγαν στον μικρό Ναό για να τον καθαρίσουν. Μετά στόλισαν την εικόνα της Παναγίας με ωραία ευωδιαστά λουλουδάκια και έβαλαν σημαιούλες, έξω, στην αυλή του.
Ο μπαμπάς και ο παππούς μαζί με τα δύο αδέλφια φρόντιζαν στον κήπο. Ο Άκης ρώτησε τον παππού.
-Παππού, τι γιορτάζουμε τον Δεκαπενταύγουστο;
-Την Κοίμηση της Παναγίας, Άκη μου!
-Δηλαδή; Είπε η Δέσποινα. Η Παναγία πήγε για ύπνο;
-Όχι Δεσποινάκι μου! Η Παναγία μας όταν ήταν μεγάλη σε ηλικία κοιμήθηκε, δηλαδή, πέθανε. Μόλις κοιμήθηκε, ήρθε ο Χριστός μας και πήρε την ψυχούλα της, που έμοιαζε με μωρό και την πήγε στον Ουρανό, κοντά Του. Στο σπίτι Της ήταν όλοι οι Απόστολοι, εκτός από τον Απόστολο Θωμά.
-Γιατί;
-Έφθασε αργοπορημένος, πήγε τρεις μέρες αφού πέθανε η Παναγία. Οι Απόστολοι μόλις άνοιξαν τον τάφο Της για να την προσκυνήσει ο Θωμάς, είδαν ότι το σώμα Της έλειπε. Το σώμα της πήγε στον Ουρανό μαζί με την ψυχή Της.
-Δηλαδή, αναστήθηκε όπως ο Χριστός μας;
-Ναι! Αλλά για την Παναγία μας δε λέμε ότι Αναστήθηκε, λέμε ότι η Παναγία Μετέστη στους Ουρανούς. Η λέξη Μετάσταση και η λέξη Ανάσταση σημαίνουν το ίδιο πράγμα.
-Παιδιά, η Παναγία μας προσέχει από τον Ουρανό και προσεύχεται για όλους μας στον Θεό. Είπε ο μπαμπάς. Το απόγευμα θα πάμε στον Εσπερινό και μετά θα περιφέρουμε την εικόνα της Παναγίας στη χώρα του νησιού. Σε κάποια μέρη της Ελλάδας, όπως στην Πάτμο, φτιάχνουν Επιτάφιο για την Παναγία και τον περιφέρουν στους δρόμους, όπως κάνουμε για τον Χριστό τη Μεγάλη Παρασκευή.

Το απόγευμα πήγαν, όλοι μαζί, στον Εσπερινό. Η περιφορά της εικόνας τελείωσε αργά, η Δέσποινα μαζί με την οικογένειά της γύρισαν σπίτι τους και κοιμήθηκαν. Την επόμενη μέρα, από νωρίς το πρωί χτυπούσαν χαρούμενα οι καμπάνες.
Η οικογένειά της Δέσποινας πήγε στην εκκλησία, εκεί όλοι κοινώνησαν. Μόλις τελείωσε η Θεία Λειτουργία, πήραν αντίδωρο από τον Παπαδημήτρη που ευχήθηκε στη Δεσποινούλα και στην γιαγιά της Χρόνια Πολλά, επειδή εκείνη την ημέρα γιόρταζαν. Μετά επέστρεψαν στο σπίτι, η γιαγιά έψησε κρέας με πατάτες στον ξυλόφουρνο και η μαμά έφτιαξε γλυκό, παγωτό βανίλια-σοκολάτα. Το μεσημέρι έφαγαν όλοι μαζί. Κάποια στιγμή είπε η γιαγιά η Δέσποινα.
-Σήμερα τελείωσε η νηστεία και μπορούμε να φάμε ό,τι θέλουμε!
-Σήμερα, λέει η μαμά Ξανθίππη, εκτός από το όνομα Δέσποινα, γιορτάζει η Μαρία, ο Μάριος, η Παναγιώτα και ο Παναγιώτης.
Αφού τελείωσαν το φαγητό τους, έφαγαν παγωτό και ήπιαν κρασί από τα σταφύλια του αμπελώνα του παππού του Νίκου. Η Δέσποινα και ο Άκης δοκίμασαν μια σταλίτσα κρασάκι. Ήταν πολύ γλυκό.

Το απόγευμα πήγαν στο πανηγύρι που γινόταν στην αυλή της εκκλησίας. Εκεί, κάποιοι μουσικοί με τα όργανά τους έπαιζαν ωραίες νησιωτικές μελωδίες και ο κόσμος χόρευε. Οι γυναίκες του νησιού κερνούσαν τους Φολεγανδρίτες κρασί και νόστιμα φαγητά που τα είχαν μαγειρέψει εκείνες. Η Δέσποινα ήταν παρέα με τις φίλες της και κοιτούσαν το ολοστρόγγυλο φεγγάρι που φώτιζε, από ψηλά, όλη τη Φολέγανδρο.
Η Δέσποινα με τις φίλες της τα πρωινά πήγαιναν και κολυμπούσαν στη Θάλασσα. Εκεί, έβρισκαν διάφορα κοχύλια και βότσαλα, μικρά και μεγάλα. Ακόμα, μάζευαν μικρές και μεγάλες πέτρες. Με τα κοχύλια και τα βότσαλα στόλιζαν τους κήπους και τα περβάζια των παραθύρων των σπιτιών τους. Τις πέτρες τις καθάριζαν και ζωγράφιζαν πάνω τους με νερομπογιές, πολύχρωμα λουλούδια, μικρά σπιτάκια, ψαράκια και φυτά της θάλασσας. Ένα απόγευμα τα τέσσερα κορίτσια κάθονταν στην αυλή της γιαγιάς Δέσποινας και ζωγράφισαν τις πέτρες που είχαν μαζέψει το πρωί από την παραλία. Η Δεσποινούλα ζωγράφισε ένα μεγάλο κόκκινο ψάρι με ένα μικρό μπλε κεφάλι και με μία  τετράγωνη κίτρινη ουρά.
-Τι παράξενο ψάρι είναι αυτό Δέσποινα; Είπε απορημένα η Μυρτώ.
-Το είδες κάπου; Ρώτησε η Ζωή.
-Ναι, απάντησε η Δέσποινα. Το είδα σε ένα βιβλίο που μιλούσε για τον κόσμο του βυθού. Μου το πήραν οι γονείς μου δώρο για τη γιορτή μου!

-Κορίτσια είναι αργά, πρέπει να πάμε για ύπνο. Αύριο είναι 23 Αυγούστου και γιορτάζουμε τα εννιάμερα της Θεοτόκου, θα ξυπνήσουμε νωρίς για να πάμε στην εκκλησία.
-Μαμά τι είναι τα εννιάμερα της Θεοτόκου; Ρώτησε η Δέσποινα και η Μαμά Ξανθίππη απάντησε.
-Αύριο συμπληρώνονται εννέα ημέρες από την Κοίμηση της Θεοτόκου και στον Ναό θα τελεστεί η Θεία Λειτουργία που έγινε ανήμερα στην γιορτή της Παναγίας.

Το επόμενο πρωί η οικογένεια της Δέσποινας πήγε στην εκκλησία. Όταν τελείωσε η Θεία Λειτουργία κάθισαν στο προαύλιο του Ναού, εκεί κάποιες γυναίκες του νησιού τους κέρασαν γλυκό σταφύλι και πορτοκαλόπιτα. Η Δέσποινα κάθισε μαζί με τις φίλες της. Φορούσε ένα ροζ φόρεμα με τιράντες με έναν άσπρο φιόγκο στη μέση.
-Τι ωραίο φόρεμα που φοράς Δεσποινάκι! Είπε η Μελίνα.
-Σε ευχαριστώ πολύ Μελίνα! Είναι δώρο του παππού μου και της γιαγιάς μου για τη γιορτή μου!

Ένα απόγευμα τα δύο αδέλφια κάθονταν στην κούνια στην αυλή της γιαγιάς Δέσποινας και συζητούσαν. Κάποια στιγμή ο Άκης παρατήρησε ότι η συκιά έβγαλε σύκα. Τα παιδιά έκοψαν μερικά και τα έφαγαν, είχαν πολύ ωραία γεύση.
-Να κόψουμε και τα υπόλοιπα σύκα να τα πάμε στην γιαγιά για να φτιάξουμε γλυκό; Ρώτησε ο Άκης.
-Ναι! Ωραία ιδέα!

Τα παιδιά πήγαν τα σύκα στην κουζίνα, όπου μαζί με τη γιαγιά τη Δέσποινα έφτιαξαν γλυκό σύκο. Όταν ήταν έτοιμο το γλυκό, το δοκίμασαν και ήταν πεντανόστιμο! Κάποια στιγμή είπε η γιαγιά.
-Τώρα θα φτιάξουμε φανουρόπιτα για να την πάμε αύριο στην εκκλησία. Αύριο είναι του Αγίου Φανουρίου!
-Και γιατί φτιάχνουμε φανουρόπιτα; Ρώτησε η Δέσποινα.
-Τη φανουρόπιτα την προσφέρουμε στον Άγιο Φανούριο για να τον τιμήσουμε. Τη φανουρόπιτα τη φτιάχνουμε με επτά ή με εννέα υλικά, έτσι λέει η Παράδοση.
-Τι είναι η Παράδοση;
-Η Παράδοση είναι κάτι που το έκαναν από παλιά οι άνθρωποι και συνεχίζουμε να το κάνουμε και εμείς σήμερα!

Το επόμενο πρωί τα δύο αδέλφια πήγαν στην εκκλησία μαζί με τη γιαγιά τους και με τη μαμά τους. Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας ο Παπαδημήτρης ευλόγησε τις φανουρόπιτες που είχαν πάει οι γυναίκες του νησιού στον Ναού. Όταν βγήκαν στην αυλή του μικρού Ναού η γιαγιά τους έδωσε από ένα κομμάτι φανουρόπιτας για να δοκιμάσουν. Ήταν πολύ νόστιμη! Κάποιες Φολεγανδρίτισσες τους έδωσαν λίγο από τις φανουρόπιτες που είχαν φτιάξει.
-Η φανουρόπιτα της γιαγιάς είναι πιο νόστιμη από τις υπόλοιπες! Είπε ο Άκης ψιθυριστά στη Δέσποινα.
-Συμφωνώ! Απάντησε εκείνη.

Πλησίαζαν οι μέρες που θα τελείωναν οι διακοπές των δύο παιδιών και θα επέστρεφαν στο σπίτι τους. Κάποιο βράδυ που είχαν ξαπλώσει στα κρεβάτια τους, η Δέσποινα πήρε το βιβλίο της για τον κόσμο του βυθού και το ξεφύλλιζε.
-Τι σκέφτεσαι Δέσποινα και είσαι στεναχωρημένη; Την ρώτησε ο Άκης.
-Σε λίγες μέρες θα φύγουμε από το νησί και θα κάνουμε καιρό να ξαναδούμε τη γιαγιά και τον παππού. Θα μου λείψουν πολύ και οι φίλες μου!
-Έχεις δίκιο! Μακάρι να ήταν πάντα καλοκαίρι!

Νύχτωσε για τα καλά. Το λαμπερό φεγγάρι ανέβηκε πολύ ψηλά στον ουρανό και φώτιζε όλη τη Φολέγανδρο. Τα παιδιά όπως ήταν σκεπασμένα με τα σεντονάκια τους, κουρασμένα από το παιχνίδι της ημέρας, αποκοιμήθηκαν!


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου