Δευτέρα 9 Δεκεμβρίου 2019

ΕΚΕΙ ΣΤΗ ΒΗΘΛΕΕΜ (Α' ΜΕΡΟΣ)


Το χιόνι έπεφτε απαλά έξω από το μικρό σπιτάκι της κυρίας Δήμητρας .Ήταν ένα μικρό σπίτι με κεραμιδένια  σκεπή, με μια πανύψηλη καμινάδα από όπου, έβγαινε ο μαύρος καπνός κάνοντας διάφορα σχέδια στο συννεφιασμένο ουρανό, όταν άναβε το όμορφο τζάκι της, η κυρία Δήμητρα με τα ξύλα που μάζευε από το δάσος. Ήταν παραμονές Χριστουγέννων και η κυρία Δήμητρα που ήταν γιαγιά, στην κουζίνα της, έφτιαχνε λαχταριστά γλυκίσματα, νόστιμους κουραμπιέδες, μελωμένα μελομακάρονα και τραγανές δίπλες. Στο σαλόνι τα εγγονάκια της, η Δημητρούλα, η Σοφία και ο μικρός Κωστής, στόλιζαν το χριστουγεννιάτικο έλατο με πολύχρωμες μπαλίτσες, ροζ και κίτρινα φωτάκια και στην κορυφή έβαλαν ένα χρυσό αστεράκι.

-Γιαγιά, γιαγιά, έλα να δεις το δένδρο μας, ωραίο δεν είναι; Είπε ο Κωστής.   
-Πολύ ωραίο είναι,  μπράβο σας! Είπε η γιαγιά Δήμητρα. Να βάλετε και το στάβλο που γεννήθηκε ο Χριστός μας κάτω από το δένδρο. Τα παιδιά, πήρανε, τη μικρή σπηλιά, από το κουτί της και τη βάλανε κάτω από το δενδράκι. Η γιαγιά η Δήμητρα πήγε και κάθισε στην κουνιστή πολυθρόνα της, δίπλα στο τζάκι, για να ξεκουραστεί, τριγύρω της κάθισαν τα τρία εγγονάκια της.
-Λοιπόν, είπε η γιαγιά, απόψε θα σας πω μια αληθινή ιστορία που έγινε πολύ παλιά, κάπου μακριά!
Σε μία χώρα, που ο ήλιος ήταν πολύ καυτός και οι άνθρωποι πήγαιναν στις δουλειές του με καμήλες, στην Ναζαρέτ, ζούσε η Μαρία, μια νεαρή όμορφη κοπέλα. Η  Μαρία ζούσε στο σπίτι του αρραβωνιαστικού της, του Ιωσήφ. Που ήταν ένας πάρα πολύ μεγάλος, σε ηλικία άνθρωπος, με κάτασπρη γενειάδα. Είχε παιδιά αλλά ήταν χήρος, δηλαδή, η γυναίκα του είχε πεθάνει. Οι Ιερείς του Ναού του Σολομώντα στην Ιερουσαλήμ, του είχαν αναθέσει να προσέχει τη Μαρία! Η Σοφία ρωτάει τη γιαγιά, ξαφνιασμένη!
-Οι γονείς της, γιαγιά, που είναι;
-Οι γονείς της είχαν πάει στον Ουρανό, κοντά στο Θεό, απαντά η γιαγιά και συνεχίζει. Μία μέρα, που, η Μαρία, καθόταν κοντά στο παράθυρο του σπιτιού της και έβλεπε τα ανθισμένα λουλουδάκια, εμφανίζεται μπροστά της ένας Άγγελος με μεγάλα λευκά φτερά, ο Αρχάγγελος Γαβριήλ, κρατώντας ένα σκήπτρο και της λέει:
-Χαίρε χαριτωμένη Μαρία. Μη φοβάσαι. Ο Θεός είναι μαζί σου! Το Άγιο Πνεύμα θα έρθει σε εσένα και θα γεννήσεις, με θαυμαστό τρόπο, το Γιό του Θεού και θα τον ονομάσεις, Εμμανουήλ! Η Μαρία τον ρώτησε με απορία:
-Πώς θα γίνει αυτό; Αφού δεν είμαι παντρεμένη!
-Θα γεννήσεις με θαυμαστό τρόπο, με τη βοήθεια και τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος! Τότε η Μαρία είπε:
-Εγώ είμαι η δούλη του Θεού, δέχομαι να κάνω το θέλημα του Θεού. Χαρούμενος ο Γαβριήλ πέταξε ψηλά στο Θεό. Και η Μαρία κοντά στον Ιωσήφ, ζούσε προστατευμένη.   
Όταν έφθασε ο χειμώνας, ο αυτοκράτορας Αύγουστος διέταξε να πάνε όλοι οι κάτοικοι της χώρας στα χωριά τους, για να απογραφούν. Έτσι ο Ιωσήφ πήρε τη Μαρία και πήγαν στη Βηθλεέμ, στο χωριό του. Εκεί χιόνισε και έκανε πολύ κρύο, η Μαρία ήταν έτοιμη να γεννήσει, τον Ιησού, τον μικρό Χριστό. Έφθασε η νύχτα και δεν είχαν που να μείνουν, όλα τα πανδοχεία ήταν γεμάτα κόσμο που πήγαινε στη Βηθλεέμ για να απογραφεί. Μία γυναίκα τους συμπάθησε και τους έβαλε να ξεκουραστούν στον στάβλο όπου είχε τα ζωάκια της. Εκεί γέννησε η Παναγία τον Χριστό και τον έβαλε σε μία φάτνη. Στη σπηλιά έκανε κρύο πολύ, τα γαϊδουράκια και τα αλογάκια πήγαν κοντά στον Χριστούλη, για να τον ζεστάνουν με την αναπνοή τους.
Λίγο πιο πέρα από τον στάβλο, κάθονταν κάποιοι βοσκοί που φύλαγαν τα πρόβατα τους. Ξαφνικά, εμφανίστηκε μπροστά τους ένας Άγγελος που τραγουδούσαν δόξα στον ύψιστο Θεό που φέρνει την Ειρήνη στους ανθρώπους, οι βοσκοί  τρόμαξαν. Αυτός τους καθησύχασε και τους είπε να πάνε στη σπηλιά, για να προσκυνήσουν τον βασιλιά του κόσμου. Τρέχοντας εκείνοι πήγαν στο στάβλο.Προσκύνησαν τον Χριστό. Όταν έφυγαν από εκεί, συνάντησαν τους συγχωριανούς τους και τους είπαν ότι γεννήθηκε ο βασιλιάς του κόσμου να πάνε και αυτοί να τον προσκυνήσουν! Οι βοσκοί ήταν οι πρώτοι κήρυκες του Χριστού, δηλαδή ήταν οι πρώτοι όπου μίλησαν για Εκείνον στους ανθρώπους. Χιλιάδες άγγελοι κατέβαιναν από τον Ουρανό και πήγαν υμνούσαν το παιδί. Η Δήμητρα ρώτησε ενθουσιασμένη τη γιαγιά:
         -Είχαν τα Αγγελάκια με μεγάλα φτερά, φορούσαν λευκούς χιτώνες και είχαν φωτεινά στεφάνια στα ξανθά τους μαλλιά;
-Ναι, απαντά η γιαγιά. Και έψελναν ωραίους, μελωδικούς ύμνους για τον Χριστό!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου