Σάββατο 14 Δεκεμβρίου 2019

ΜΗΝΥΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΜΑΣ ΣΤΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ 2019 «Προεορτάσωμεν Χριστοῦ τὰ γενέθλια» †ΑΡΧΙΜ. ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ ΚΑΤΡΑΜΑΔΟΥ


«Σεβαστοί Πατέρες και Αδελφοί,   Από την  15ην μηνός Νοεμβρίου, εορτή των Αγίων Ομολογητών και Μαρτύρων Γουρία, Σαμωνά και Αββίβου, μπαίνουμε στην εορταστική περίοδο των Χριστουγέννων. Η Μάνα Εκκλησία με τους  Ι. Ύμνους,  τις Ιερές Ακολουθίες, τις προσευχές και με την  τροφική και όχι μόνο νηστεία, μας εισαγάγει στο «Μυστήριο των Χριστουγέννων». Η περίοδος αυτή ξεκινάει με την ψαλμωδία των Χριστουγεννιάτικων Καταβασιών «Χριστὸς γεννᾶται, δοξάσατε· Χριστὸς ἐξ οὐρανῶν, ἀπαντήσατε. Χριστὸς ἐπὶ γῆς, ὑψώθητε. ᾌσατε τῷ Κυρίῳ πᾶσα ἡ γῆ, καὶ ἐν εὐφροσύνῃ, ἀνυμνήσατε λαοί, ὅτι δεδόξασται».
     Τούτη η χριστιανική γιορτή, η Μητρόπολη των Εορτών κατά τον Χρυσοστομικό λόγο,  βεβαιώνεται με τις πράξεις των πιστών, εκφράζεται με την λατρευτική και  ατομική προσευχή, την καθημερινή και την δημόσια που γίνεται στις Εκκλησίες μας, ιδιαίτερα κάθε Κυριακή  της περιόδου αυτής αλλά και κάθε γιορτή όπως μεθαύριο η Εορτή των Εισοδίων κ.λ.π. . Οι 40 αυτές μέρες πριν από τα Χριστούγεννα είναι μέρες προσμονής και προσδοκίας του ερχομού του Λυτρωτού Χριστού γι’ αυτό  οφείλουμε να εορτάσουμε ιεροπρεπώς με ειρήνη, με αγάπη, με καθαρότητα ψυχής και σώματος, απαλλαγμένοι από τα πολλά και δυσβάστακτα «βαρίδια» που ο καθένας από μας φέρει στην ψυχή και το σώμα του.  Το ζητούμενον είναι να αγωνιζόμαστε μέχρις ότου «μορφωθεί ο Χριστός μέσα μας» και να ομολογούμε «ὅτι τά πάντα καί ἐν πσι Χριστός», ο οποίος θα κατευθύνει την ζωή και τις πράξεις μας,  ώστε να είμαστε πάντα όργανα της Θείας Χάριτος και μέλη του μυστικού σώματός Του, της Εκκλησίας Του. Η απλότητα του βίου, η σεμνότητα της ενδυμασίας και της βιωτής, το ταπεινό φρόνημα και η ιερά αλληλεγγύη,  η σκέψη μας για τους άλλους, τους φτωχούς και τους ταπεινούς τη καρδία, η αδιάλειπτη προσευχή γι’ αυτούς που λησμόνησε η φύση και η απληστία μας, θα μας βοηθήσει στην αληθινή και γνήσια προετοιμασία για την υποδοχή του Μοναδικού Επισκέπτη του Ανθρωπίνου Γένους, του Χριστού, τον οποίον η Χριστιανοσύνη μέσα στον ταραγμένο και διηρημένο κόσμο μας αναμένει και φέτος εορταστικά σ’ αυτήν την Περίοδο.  Γι’ αυτό ας ανταποκριθούμε στο 40ήμερο κάλεσμα της Μητέρας Εκκλησίας και ας  προσευχηθούμε, «σεμνά και ταπεινά» για να έλθει και πάλι ο Χριστός φέρνοντας την ποθητή πίστη, την σταθερή ελπίδα, την ειρήνη και την αγάπη, την αδελφοσύνη που όλοι μας έχουμε μεγάλη ανάγκη, όπως χαρακτηριστικά γράφει ο Θείος Παύλος «῾Ως οὖν παρελάβετε τὸν Χριστὸν ᾿Ιησοῦν τὸν Κύριον, ἐν αὐτῷ περιπατεῖτε, ἐρριζωμένοι καὶ ἐποικοδομούμενοι ἐν αὐτῷ καὶ βεβαιούμενοι ἐν τῇ πίστει καθὼς  ἐδιδάχθητε, περισσεύοντες ἐν αὐτῇ ἐν εὐχαριστίᾳ.» (Κολ. Κεφ. Β, 6-7).
            Στο σημείο αυτό θα ήθελα αδελφικά να τονίσω ότι συνήθως, τα Χριστούγεννα είναι η κατεξοχήν μέρα και περίοδος του έτους που ξεχνούμε τον Θεό. Ζούμε μάλλον τα εμπορικά Χριστούγεννα: στολισμοί στους δρόμους, φωτάκια που ξεγελούν, δεντράκια ψεύτικα, κεράσματα, κουραμπιέδες και μελομακάρονα, ανταλλαγή δώρων, προσδοκία αργιών, όχι ότι αυτά δεν χεριάζονται, βεβαίως και χρειάζονται και ευλογούνται από την Εκκλησίας αλλά .. τα Χριστούγεννα δεν τελειώνουν εκεί. Στομάχι γεμάτο, καρδιά άδεια. Χριστός πουθενά. Όλο αυτό είναι λίγο αληθινό και πολύ απογοητευτικό. Έχει καταντήσει προκλητικά εμπορική αυτή η γιορτή. Μπορεί δικαιολογημένα κάποιοι να την εκμεταλλεύονται, προσδοκώντας να βγάλουν το ψωμί τους, αλλά αυτή τους η ανάγκη καταστρέφει μία υπέροχη και πολύ βαθειά γιορτή. Αυτή είναι η πρώτη απάτη. Η απάτη των εμπορικών και μόνο Χριστουγέννων που οδηγεί στην απελπισία, στη μοναξιά στην απογοήτευση. Υπάρχει και άλλη μία πιο ύπουλη απάτη: Η απάτη των «κοινωνικών Χριστουγέννων». Αυτή η απάτη μας κάνει να βλέπουμε τα Χριστούγεννα ως «τη γιορτή της αγάπης, τη γιορτή της οικογένειας» – είναι η γιορτή που βρισκόμαστε όλοι μαζί: δίνουμε κάποια χρήματα στον έρανο της αγάπης, ή στην επίσκεψη που θα κάνουμε στις 19 Δεκεμβρίου στο Γηροκομείο Πειραιώς,  ή μαζεύουμε και δίνουμε μία σακούλα με λίγο ρύζι ή μακαρόνια, μερικές πατάτες, ένα μπουκάλι λάδι και μία γαλοπούλα σε αυτούς που δεν έχουν. Καλά πράγματα είναι όλα αυτά, γι’ αυτό και η Εκκλησία μας προτρέπει να τα κάνουμε και πρέπει να τα κάνουμε, αλλά τα Χριστούγεννα δεν είναι αυτά τα πράγματα. Μπορεί να κάνουμε τη μικρή ελεημοσύνη, να πάρουμε μερικά κουπόνια από τον έρανο της αγάπης, να δώσουμε λίγα χρήματα ή ενδεχομένως να πάμε και οι ίδιοι να βοηθήσουμε στη διανομή των δώρων της Ενορίας μας στις φτωχές οικογένειες, αλλά παρ’ όλα αυτά να μην έχει ζήσει κανένας μας τα Χριστούγεννα.
            Τι είναι τα Χριστούγεννα; Πως πρέπει να τα ζήσουμε; Μήπως κάτι πρέπει να κάνουμε λίγο διαφορετικό, πιο ουσιαστικό την χρονιά που βρίσκεται μπροστά μας και που για κάποιους από εμάς –ενδεχομένως και για μένα– μπορεί να είναι η τελευταία μας ευκαιρία; Ποιο είναι το νόημα των Χριστουγέννων; Όταν λέμε «Χριστούγεννα» και «εορτασμό Χριστουγέννων» συνήθως στο μυαλό μας συνδυάζεται αυτό με αφθονία αγαθών, με ανταλλαγή δώρων, με στολισμούς και ταξίδια... Όλα αυτά υπογραμμίζουν το ψέμα. Δίνουν όμως και σε εμάς την αφορμή λίγο να αλλάξουμε. Αντί για την αφθονία, ας δοκιμάσουμε μία αλλαγή,  να περάσουμε τα Χριστούγεννα με την χριστιανική αυτάρκεια. Όχι με φτώχεια αλλά με μη σπατάλη, με χαρά Το τραπέζι μας να είναι γεμάτο, να ικανοποιήσουμε κάποιες ανάγκες, αλλά όχι τα περιττά. Αντί να δίνουν οι χορτασμένοι δώρα στους χορτασμένους, να καλλιεργήσουμε την ελεημοσύνη, να στερηθούμε λίγο για τον αδελφό. Και αν δεν έχουμε χρήματα, να δώσουμε λίγο χρόνο σε έναν πονεμένο, λίγη υπομονή σε κάποιον που είναι ιδιόρρυθμος και τον αποφεύγουν όλοι απομονώνοντάς τον, να κάνουμε λίγο κόπο για κάποιους ανθρώπους, να πάμε σε ένα νοσοκομείο, στο γηροκομείο στο κοιμητήριο. Αυτό θα είναι το καλύτερο δώρο προς τον Χριστό. Αντί να κάνουμε  περιττούς στολισμούς, όχι να μην στολίσουμε, να μην υπερβολικά ασχοληθούμε μόνο με τον εξωτερικό διάκοσμο,  να επιμεληθούμε  και λίγο τις ψυχές μας – να κάνουμε τον στολισμό της ψυχής την προτεραιότητά μας . Είναι τραγικό το σπίτι μας να είναι γεμάτο από καμπανίτσες, δεντράκια και λουλούδια, και η καρδιά μας να είναι αραχνιασμένη. Τι ωραίο πράγμα όμως να είναι  και η καρδιά μας περιστόλιστη και το σπίτι μας να έχει και αυτό τον κανονικό  και απαιτούμενο χριστουγεννιάτικο διάκοσμο του!  Αντί για ταξίδια μακρινά να κάνουμε  σίγουρα το ένα  και βασικό ταξίδι που απαιτείται από όλους μας. Αυτό το ταξίδι που έκαναν οι ποιμένες – «διέλθωμεν δὴ ἕως Βηθλεὲμ καὶ ἴδωμεν τὸ ῥῆμα τοῦτο τὸ γεγονός» (Λουκ. β  15). Χρειάζεται λίγη ησυχία για να καταλάβω τι είναι η Βηθλεέμ:  Είναι ένα γεγονός που έγινε κάποτε σε ένα χωριουδάκι;  Η΄ μήπως είναι μία κατάσταση στην οποία μπορώ και εγώ ως άλλος ταπεινός ποιμένας να προσεγγίσω;  Να καταλάβουμε λοιπόν λίγο τι είναι τα Χριστούγεννα.  Τι μας λένε τα Χριστούγεννα;  Πώς γεννάται η σωτηρία μας μέσα από την ευτέλεια-φτώχεια  του σπηλαίου και την ταπείνωση των σπαργάνων;  Πώς ο Θεός βγάζει όλη την αγάπη Του με την ένδυση της ανθρώπινης φύσης;  Πώς ο Θεός κατεβαίνει και μας δίνει αυτό το μεγάλο δώρο της ομοίωσής μας μαζί Του;
    Αυτή λοιπόν η ευλογημένη περίοδος των 40 ημερών της νηστείας των Χριστουγέννων που ξανοίγεται μπροστά μας, ξανοίγεται σαν μία μοναδική ευκαιρία για τον κάθε ένα μας.  Αυτό θα μας θυμίζουν συνεχώς  αυτές οι σαράντα μέρες που ακολουθούν, αλλά  και όλη μας η ζωή αυτή την ανάγκη θα επιβεβαιώνει. Σε εμάς μένει λίγο να ανοίξουμε τα μάτια μας, κάπως να διευρύνουμε την ακοή μας να ακούμε τα πνευματικά μηνύματα, για να μπορέσουμε να βρεθούμε κάποτε κι εμείς σε αυτή τη Βηθλεέμ, να χαρούμε με όλη μας την ύπαρξη τα Χριστούγεννα. Και τότε, αυτά τα Χριστούγεννα θα βεβαιώνουν ότι ο «Θεός εναι μεθ’ ἡμῶν», ότι ο Θεός βρίσκεται ανάμεσά μας, και όχι μόνο ανάμεσά μας, αλλά τελικώς και εντός ημών – «ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἐντὸς ὑμῶν ἐστιν» (Λουκ. ιζ  21).       Εύχομαι αρχικά στον εαυτό μου αλλά και  ταπεινά και πατρικά σε όλους μας ανεξαιρέτως να δώσει ο Θεός να αξιωθούμε να αντικρύσουμε ύστερα από τον πνευματικό αγώνα τις σαράντα ημέρες προετοιμασίας μας,  τον Κύριο όχι μόνο γεννημένο στην φάτνη της Βηθλεέμ, αλλά –κυρίως– γεννημένο καί «ανακλινόμενο» στη φάτνη της  αιώνιας ψυχής μας

Με αδελφικές ευχές και αγάπη  σας εύχομαι  Καλό υπόλοιπο της  Σαρακοστής και Καλά Χριστούγεννα.
Π. Σπυρίδων Κατραμάδος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου